هیچ وقت زن قوی نباشید. اصلا سعی نکنید خودتون به تنهایی با مشکلات زندگیتون مبارزه کنید تا به همه ثابت کنید از مردها قدرتمندتر هستید.

همیشه حتی اگر توانایی کاری رو دارید بگید ندارید. همیشه ضعیف باقی بمونید. قوی شدن و بودن و موندن هیچ خاصیتی نداره. فقط تنهاتر می شید. هرچی قوی‌تر، تنها‌تر. دیگه هیچ مردی پیدا نمی‌شه که از شما قوی‌تر باشه و بتونه حمایتتون کنه. توی هر رابطه‌ای باشید این وظیفه‌ی شماست که رابطه رو مدیریت کنید. توی هر مشکلی این شمایید که باید دنبال راه حل بگردید و بالاخره به این نتیجه می‌رسید که رابطه فقط از شما یه احمق می‌سازه و در نتیجه تنهایی رو ترجیح می‌دید.

قوی بودن برای یه زن اصلا نقطه‌ی قوت به حساب نمی‌آد، برعکس نقطه‌ی ضعفه.

زن همیشه دوست داره از طرف یه مرد حمایت بشه. زن احتیاج داره به یه مرد تکیه کنه. زن هر قدر با پدرش صمیمی باشه باز هم نیاز داره که عشق یه مرد باشه. نیاز داره از طرف یه مرد پرستیده بشه.

به زن عاشق ستایش شدنه.

زن که باشی با هر میزان قدرت روحی باز هم شکننده‌ای. شاید برای ثابت کردن قدرتت جلوی دیگران حتی بغض هم نکنی، اما وقتی تنها بشی هیچ چیزی نمی تونه جلوی هق هق گریه‌هاتو بگیره. گریه‌هایی که به خاطر آزار دیدن روح لطیف و حساسته.

قوی که باشی همه ازت توقع دارن توی تمام لحظات درکشون کنی اما مطمین باش هیچ وقت حتی یک درصد هم ملاحظه‌ی حال و احوالت رو نمی‌کنن.

زنِ قوی که باشی، فقط می‌تونی دوستِ خوبی باشی، فقط دوستِ خوب. هیچ وقت نمی‌تونی عشق کسی باشی. حتی اونی که عاشقشی و از ترس کنار گذاشته شدن هیچ وقت نمی‌تونی بهش بگی اما هر بار دیدنش تمام بدنت رو به لرزه می‌ندازه و ضربان قلبت تندتر می‌شه و تمام ناراحتی‌هات یادت می‌ره...

چون خیلی قوی هستی جرات نداری از ترسهات بگی. جرات نداری جلوی دیگران از چیزی بترسی. که وااااای از روزی که بترسی. برای مدت‌های زیادی صحبتِ جمع دوستاتی.

قوی که باشی فقط باید گوش باشی، کسی تو رو نمی شنوه. فقط باید کور باشی، اگر چشم باشی کنار گذاشته می شی. فقط باید لال باشی، از خودت که بگی الهه‌ی قدرتی که دیگران ازت ساختن خراب می شه و همه فرار می کنن.

پس سعی کن هیچ وقت قوی و محکم و قدرتمند نباشی، حتی اگر تواناییش رو داری...

 

 

ادامه دارد...