مسیر

دوست دارم با قایق سفر کنم تا اون سرِ دنیا. جایی که شاید هوا انقدر گرفته نیست. شاید خورشید پررنگ تره. شاید دلا مهربونتره.

دوست دارم یه کوله ی کوچیک بردارم و بزنم به دلِ جاده، حتی پیاده. برم تا جایی که جایِ تک تکِ آدما درخت باشه و پروانه و آرامش.

دوست دارم چمدونم رو بردارم و سوار قطاری بشم که مقصدش مشخص نیست. برم... فقط برم. صدای قطار توی گوشم بپیچه و به هیچ چیزی فکر نکنم جز صدای قطار...

دوست دارم برم. شاید هم من نباید جایی برم، تو باید بیای.

/ 1 نظر / 15 بازدید
آمد

این روزا دل من هم به رفتن نیاز داره رفتنی که توش فقط صدای بی صدای رفتن به گوش برسه و گاهی هم بغض ...